Saz virtüözü Ümit Yılmaz - Yanarcan

Gözlerine düştüğüm an alev alır yanar can
Ne dert eyler ne de ağlar küle döner söner can
Zaten kimim var dünyada sana umut bağlar can
Sevdasıyla yalan olur alır başını gider can

Sen gidersen yağmur duman olur sele döner ağlar can
Sevdasını kurşun edip yüreğine salar can
Zaten kimim var dünyada sana umut bağlar can
Sevdasıyla yalan olur alır başını gider can

Olsan ne olur can gelsen ne olur can
Sensiz neyler can seni bilir
Seni ister can

yani olmuyor

Emre Altuğ - YANİ

Geçtiğimiz yolları arıyor gözüm yine
Sanırım şehir uzakta kalıyor
Ellerimi uzatsam tutmak isterim günü
Ama güneş her gece tepemde doğuyor

Yani olmuyor, olmuyor istesem de
Kimse gelmiyor, beklesem de
Yani olmuyor, olmuyor istesem de
Kimse gelmiyor

Yaz kokusu duyardım kışın ortasında bile
Uzun cümleler kurardım konuşurken
Eski filmlerde kaldı böyle sözler deniyor
Ama şimdi filmler bile eskimiyor

Sezen Aksu - Unuttun mu beni? (2011)

Unuttun mu beni, her şeyimi ?
Sildin mi bütün izlerimi ?
Hiç düşmedim mi aklına ?
Hiç çalmadı mı o şarkı?
O sahil, o ev, o ada
O kırlangıç da küs mü bana ?
Sanırdım ki aşklar ancak filmlerde böyle
Ben hâlâ dolaşıyorum avare
Hani görsen, enikonu divane
Ne yaptıysam olmadı, ne çare
Unutamadım, gitti !
Ey aşk neredesin şimdi ?
Sen de mi terk ettin beni ?
Ne hata ettiysem, affet!
Büyüklük sende kalsın, e mi ?
Sen de olmazsan eğer, batar artık bu gemi

Aldım başımı gidiyorum - (Yonca Lodi)

Her kelime yalan
Her yürek vefasız
Can üzgün perişan can suskun kararsız
Çek git diyor şeytan git sessiz sedasız
Ve gittiğin zaman sanma ki ağlayıp sızlarlar ardından
Ben bu dünyadan dosttan düşmandan
Aldım payımı gidiyorum
Günahlarımla sevaplarımla
Aldım başımı gidiyorum
Git gide yüreğime ince bir sızı girse
Gizli bir ateş beni yaksa da gidiyorum
Ben bu hayattan aşktan sevdadan aldım payımı gidiyorum
Günahlarımla sevaplarımla aldım başımı gidiyorum
Her duygu yıpranmış her bakış anlamsız
Can bıkmış usanmış can çökmüş zamansız
Çek git diyor şeytan
Git sessiz sedasız
Ve gittiğin zaman
Sanmaki bir kal diyen çıkar ardından
Ben bu dünyadan dosttan düşmandan aldım payımı gidiyorum
Günahlarımla cevaplarımla aldım başımı gidiyorum
Git gide yüreğime ince bir sızı girse gizli bir ateş beni Yaksada gidiyorum
Ben bu hayattan aşktan sevdadan aldım payımı gidiyorum
Günahlarımla sevaplarımla aldım başımı gidiyorum

Yol alıyoruz(!)

'Kumdan adamlar yapıp, kardan kaleler inşa ediyoruz
Kimbilir kaç zamandır tuhaflıklar mevsiminde yaşıyoruz
Kağıtları da geçtim,çoğu zaman insanları karalıyoruz
Kendinden bilir ya insan budadığımızı ağaç sanıyoruz
Başladığımız noktadayız, ne kadar da kolay yol alıyoruz.'

'Ben bir şair olsaydım eğer!' - Murathan Mungan

Ben bir şair olsaydım eğer,
cümle cümle vururdum seni.
Her noktasında dururdu kalbin !..
Ben bir şair olsaydım eğer,
öyle bir şiir yazardım ki sana sevgili ;
Harflerine asardın kendini...!

Sezen Aksu - Eskidendi Çok Eskiden

Hani erken inerdi karanlık
Hani yağmur yağardı inceden
Hani okuldan, işten dönerken
Işıklar yanardı evlerde
Mevsimler kimseyi dinlemezken
Hani çocuklar gibi zaman nedir bilmezken
Hani herkes arkadaş
Hani oyunlar sürerken
Hani çerçeveler boş
Hani körkütük sarhoş gençliğimizden
Hani şarkılar bizi henüz bu kadar incitmezken
Eskidendi, eskidendi, çok eskiden
Şimdi ay usul, yıldızlar eski
Hatıralar gökyüzü gibi
Gitmiyor üzerimizden
Geçen geçti , geçen geçti
Hadi geceyi söndür kalbim
Şimdi uykusuzluk vakti
Gençlik de geceler gibi eskidendi
Hani herkes arkadaş
Hani oyunlar sürerken
Kimse bize ihanet etmemiş
Biz kimseyi aldatmamışken
Hani biz kimseye küsmemiş
Hani hiç kimse ölmemişken
Eskidendi, eskidendi

Söz: Murathan Mungan
Müzik: Atilla Özdemiroğlu

Enbe Orkestrası - jose feliciano - Rain

Sami Yusuf - Without You

Without You / (Giz-Sezen AKSU)

Just like a heart between beats
I would feel nothing you see,
If you took your love from me
I don’t know what more would life mean,

I’d use my final breath
To call out your name and let,
That breath upon the breeze
Rise like a kiss to thee Without You

Sezen Aksu - GİZ

Giz

Eser bir yel dağılır sis
Ne iz bırakır ne bir giz
Yine o derin, dipsiz
O şefkatle affeden

Evvelim şimdim ahirim
Benim sevgili sahibim
Bir okula misafirim
Mezuniyeti bekleyen

Gitmeyin, kalın / Nazan Bekiroğlu

Sırtınıza bir derviş hırkası atıp atmadığınızı kestiremem elbet ama bayramlık çocuklar gibi giyinmiştiniz.

Yalan yok, kristal pabucunuzda minicik ayağınızı sakınarak basmasanız, tek düze taşlar arasında bileğinizden incinecektiniz. Başınızda hâlâ kirazlı hasır şapka, sırtınızda volanlı, pembe tafta elbise. Taşbebekler gibiydiniz.

Yüzünüzde bir PollyAnna tebessümü. Hâlitasından geçtiğiniz onca yol üzerinde, kendinizce bir emniyet şeridi bile belirlemiştiniz: Bilmemenin, görmemenin, işitmemenin bilinci.

Bilirdiniz ki, çilenin, yani başkalarının çektiği çilenin cahili olursanız sorumluluk da kalkardı sırtınızdan kendiliğinden. Vicdanınız sizi rahatsız etmezdi o zaman. Görmezseniz, içiniz bulanmazdı. Ne kadar az bilirseniz canınız o kadar az acırdı. Bilmezseniz, nerden bileceksiniz?

Haklı nedenleriniz vardı gerçi. Kendi içinizde bunca dengeyi bir araya getirip de bir korunak tutturabilmek için az mı mesafe kat etmiş az mı hesap yapmış az mı zaman geçirmiştiniz? Kolay değildiniz.

Hem, hayatın en sert darbesine maruz kalmışların, aniden, münasebetsizce gözünüzün önünde açılıveren "underground" bir acının karşısında. Parılcaklarınızın akmasına aldırmadan ağladığınıza evet, ben de tanıklık edebilirim. Güzel çantanızdan çıkardığınız birkaç kuruşu, hemen oracıkta mağdur bir avuca tutuşturduğunuz da muhtemeldir kuvvetle.

Siz orada duruyordunuz. Ben size bakıyordum. Bunları düşünüyordum. Bayram günüydü. Sizi bir yerlerden tanıyordum.

Sonra aramızdan aniden bir şey geçti. Sakatlanmış arka ayağını ardı sıra sürüyen bir şey. Sizin de yüzünüzden bir keder geçti. Gözleriniz gölgelendi. Ama o kadar. Bir şey yapmadan, gittiniz. Acı çekmiştiniz nasılsa. Ödemiştiniz payınıza düşeni. Randevularınız vardı besbelli. Bir yerlere yetişecektiniz. Bayram günü üstelik. Elinizden ne gelirdi? Ne yapabilirdiniz?

Bahaneler üretmediniz aslında. O bahaneler zaten hep varlardı. Arkalarına sığındınız sadece. O tarafta kaldınız. Bu tarafa geçmediniz. Daha fazlasını görmek istemediniz.

Oysa. Görmelisiniz. Metanetli olmak için tanık olmalısınız önce. Sonra, bir şey yapmalısınız. Bırakın hesaplar yapmayı, dengeler kurmayı. Bırakın büyük hikâyeleri. Açın gözlerinizi. Önce yapın sonra açıklarsınız, İsmet Özel'in dediği gibi.

Biliyorum, daha fazlasını görürseniz, varlığıyla o kadar çok övündüğünüz vicdanınız sizi rahat bırakmayacak, hiçbir şey bir daha eskisi gibi olmayacak. En azından kısa vadede rahatınız kaçacak. Kolay değil.

Ama biliyor musunuz ki eğer böyle devam ederseniz. Yok sayarak, varlığından bile haberdar olmadığınız acılar için acı çekme yükümlülüğünü sırtınızdan tümüyle atarak, yaşayıp gideceksiniz.

Oysa kendi acısında bütün evrenin acısını tecrübe edenler kadar bütün evrenin acısını da kendi acısına çevirebilenlere insan denir ve yalnızca onlara insan denir. (Şu, "yalnızca" kaydında insan tanımı için bakabilirsiniz: Sırrı Süreyya Önder, Radikal, 5 Kasım 2010 yazısı, son cümle).

Ben şimdi size münasebetsizce, idealizmi mi öğütlüyorum? Gaza basıp gitmemeyi, bekleyecek ne varsa onun beklemesine aldırmadan, bu durakta inmeyi?

Olsun. Şefaatçisi kalmamış bir kelimenin müridi olmaya çoktandır razıyım ben. Ne tarihe ne de coğrafyaya inanıyorum çünkü artık.

Sadece insan'a inanıyorum, diyesim geliyor. Ama insana, kimsenin etmediğini eden de yine insan. Öyleyse sadece insaniyetli olmaya inanıyorum.

Siz de öyle yapın.

Acıyıp da geçmeyin.

Kalın.