18 Şubat 2012 Cumartesi

Adımız avam, müziğimiz değil!



Kemal Arslan, Bora Bekiroğlu ve Uğur Onatkut'tan oluşan Avam Garde Trio, geleneksel müziğimizden aldıkları ilhama çağdaş müziğin sağladığı imkânları katarak farklı bir müzik oluşturuyor.Kemal Arslan, Bora Bekiroğlu ve Uğur Onatkut... "Müziği kalıplara sığdırmaya çalışmayan, seyyah mizaçlı ve maceraperest ahenk sevdalısı" üç müzisyen. Bu duygularla bir araya gelip, geleneksel müziğimizin kendilerine verdiği ilhama çağdaş müziğin sağladığı imkânları katarak bir yolculuğa çıktılar. Mevlânâ gibi sözlerin bittiği yerde, ayakları bu topraklara basanların dünyaya söyleyebileceği yepyeni sözler olduğunu bilerek. Bu müzikal yolculuklarının adını da Avam Garde koydular. Avam Garde Trio, ilk albümünü geçtiğimiz günlerde Kalan Müzik etiketiyle müzikseverlerin beğenisine sundu. Grup üyeleri ile bir araya gelerek onları ve bu farklı müzikal yolculuklarını konuştuk. Topluluğu oluşturan üç isim de doğuştan müzisyen desek yanlış olmaz. Uğur Onatkut, halen Yüksek Sadakat grubunun bir üyesi. Bora Bekiroğlu bu yılki Eurovision temsilcimiz Can Bonomo'yla çalıyor. Kemal Arslan da bugüne kadar birçok projede yer aldı.

Avam Garde Trio her ne kadar yeni bir topluluk olarak görülse de oluşum süreci uzun yıllar öncesine dayanıyor. Kemal Arslan ve Bora Bekiroğlu üniversiteden arkadaş. Ekili 1999 yılında tanışmış ve Sabancı Üniversitesi müzik kulübünde birçok projede birlikte çalışmış. Onlardan biri de Kemal Arslan'ın geliştirdiği Avam Garde Orkestrası. Orkestra üyeleri merkezi İstanbul olarak kabul edip bir kültürel havza belirleyerek oradan derlenmiş müzikleri yeniden yorumlamaya başlamış. Bilinen, bilinmeyen, anonim birçok eseri seslendirmişler.

Bu iklimde nüveleşen Avam Garde Trio'nun doğuşunu Kemal Arslan şöyle anlatıyor: "Orkestrada çalışırken hiç dinlemediğimiz bir müzik bile bizim müziğimiz gibi geliyordu. O zaman müzikteki var olan sınırları sorgulamaya başladık. Nereden itibaren bizim müziğimiz? Misakı Milli sınırlarından itibaren mi? Var olan sınırları sorunsallaştırıyoruz, öteliyoruz ama tam manası ile kaldıramıyoruz. Ama esnetiyoruz. Orkestranın esprisi buydu. Sonra bir tür müzikal iklim oluşturdu. Onun ilham verdiği şeylerden Avamgard Tiro doğdu."

Hazmı ve üretmesi kolay değil

Besteler oluşmaya başladığında bu ikili nasıl yaparız diye düşünürken Bora Bekiroğlu, Uğur Onatkut'un kapısını çalmış. Sonrasında katı çerçeveler ve yol haritası çizmeden bu müzik onları nereye götürüyorsa yürümeye başlamışlar. Tabiri caizse müzikleri el yordamı ile gelişmiş. Topluluğun ismi Avangart'ı çağrıştırsa da sadece bundan ilham alıyor. İsminin Avam Garde olması da sizi yanıltmasın. Yapılan iş avam bir iş değil. Kemal Arslan'ın deyişi ile "hazmı ve üretmesi o kadar kolay değil". Bir şekilde gelenekle ve modernle problemli bir ilişkisi var. Ondan ilham alan, beslenen ama onu dönüştüren bir yapısı var.

Peki bunu neden avamla ilişkilendiriyor Kemal Arslan bunu: "Çünkü bir şekilde halk kültüründen besleniyor. Öndeki enstrümanı bağlama. Bir şekilde yeni bir müzik arayışı var. Ama teorik olarak katı çerçevesi yok. Yeni bir sentez ortaya çıkarmak isterken bunu bir teorinin ürünü gibi ortaya sunmaktansa daha el yordamı ile melodinin peşinden giderek bunu yapmaya çalışıyoruz."

Bora Bekiroğlu, eserlerin son hallerinin ilk hallerinden oldukça farklı olduğunu söylüyor. Bazen bir bestenin iki farklı esere bile dönüştüğünü dile getiriyor. "Kafamızda belli kalıplara oturtmak yerine ezgi ve melodi ne istiyorsa onun peşinden giderek yaptık müziğimizi. Aynı şarkıyı beş kez, farklı şekillerde kaydettiğimiz oldu." diyor.

İşimiz uyumsuzluklarla

Uğur Onatkut, Avam Garde müziğini şu sözlerle anlatıyor: "Türkiye'nin müziği. Kendinizi serbest bırakıp sınırlarını kaldırdığınızda zaten ortaya böyle bir müzik çıkıyor. Bulunduğumuz coğrafya itibarıyla Türkiye'nin müziği sentez olmalı. Avam Garde kendimi bana hatırlatıyor." diyor.

Kemal Arslan albümdeki eserlerin ayrı ayrı hepsinin bir hikâyesinin olduğunu anlatıyor. Ama asıl hikâye şu: "Müziğin tanımı gereği seslerin uyumunun peşindeyiz elbet; bu yüzden, işimiz biraz da uyumsuzluklarla. Yenilenmenin ancak farklı olanla temas halinde mümkün olabileceği düşüncesiyle yan yana getiriyoruz onca farklılığı. Ayrılığın farklılığın çatışma ve çelişkinin sanatın varlık sebebi olduğunu ve de ayağını bu topraklara basanların dünyaya söyleyebileceği yepyeni özler olduğunu bilerek."

Görüntünün eşlik ettiği bir müzik

Avam Garde müziğini dinleyen herkes, kafasından imgelerin ve görüntülerin aktığını söylüyor. Görüntüye eşlik eden ya da görüntünün eşlik ettiği bir müzik olarak yorumluyor. Topluluk üyeleri de bunun farkında. Kemal Arslan çok ayrıksı ve yenilikçi bir sahneleri olacağını ifade ediyor. Yani sahnede alışılmış bir müzik topluluğu performansı izlemeyeceğiz. Avam Garde sinema müziğine de çok yakıştırıldığı için gelecek dönemde böyle bir çalışma da yapabileceklerini anlatıyor.

Dünyaya açılacağız

Avam Garde Trio enstrümantal müzik yapıyor ve bu müziğin dünyaya daha rahat açılabileceğini düşünüyor. Bora Bekiroğlu, "Bu müzik bizim dünyaya ulaşma aracımız olacak. Müziği yaparken sınırlara göre hareket etmediğimiz için daha farklı kültürlere ve insanlara ulaşmamızı sağlayacak." diyor. Uğur Onatkut da "Herhangi bir alanda yeni bir şey söylenecekse bunun dünyada en uygun olduğu yer Türkiye. Avam Garde'ın yaptığı şey buna işaret ediyor. Dünyada algılanması çok kolay olacak." şeklinde konuşuyor.



AvamGardeTrio Albümündeki eserler

1.Sultan
2.Yas
3.Eyüp Balad
4.Melankoli
5.Hicaz'a Doğru
6.Neomani
7.Odabaşı
8.Suskun

AvamGardeTrio Albümünü dinlemek için tıklayınız

Moda bloglarının gizemli tasarımcısı Sergeenko





Ulyana Sergeenko, son dönemde moda bloglarında ve sosyal ağlarda sıklıkla adı geçen biri.Aslen Rus ve Rusya'da giderek ünü büyüyen bir moda tasarımcısı. Onun için fotoğrafçı desek belki de daha doğru olur. Çünkü gerçek mesleği fotoğrafçılık. Moda alanında hiçbir akademik eğitim almamış. Şaşırtıcı olan ise ne fotoğrafçılık ne de moda okumuş olmasına rağmen bu alanlarda tanınması.

Onun kaderini değiştiren, 3 sezon önce katıldığı Paris Moda Haftası. Fotoğraf çekme niyetiyle katıldığı haftada, özgün stiliyle asıl dikkati çeken o oluyor ve bir anda tüm objektifler ona yöneliyor. Bunu fırsata çevirip poz vermeyi ihmal etmeyen Sergeenko, o günden sonra moda bloglarına konu oluyor. Herkes 1950'li yılları andıran kıyafeti, aksesuarları ve makyajıyla, savaş döneminden çıkagelmiş gibi duran bu gizemli kadını merak ediyor.

Bu merak, onu zaten ilgi alanı olan moda tasarımına yöneltiyor. Kıyafetlere olan tutkusu, detaylara olan dikkati ve özeniyle başarılı da oluyor. Filoloji okuyan bu kadının tasarımlarına dikkat ederseniz bire bir kendi stilini görebilirsiniz. 50'li yılların ve Rusya'nın yöresel detaylarının yer aldığı kıyafetleri günümüze taşıyor Sergeenko. Tasarımlarda vintage ve antik detaylardan etkiler rahatlıkla fark ediliyor. Bu aynı zamanda işçiliğe de yansıyor. Yüksek beller, çiçek bahçesini andıran maksi elbiseler, kabarık volanlı uzun etekler, zarif omuzlar, beli saran korseler, karpuz kollar, önlük elbiseler ve tabiî ki aksesuarlar... Şapka, bere ve eşarp da onun tasarımlarının vazgeçilmez detayları. Kendisi tasarımlarını Rus masallarından ilham alarak hazırladığını söylüyor. İşin ilginç yanı, Ulyana çoğu zaman, masallardan çıkagelen tasarımlarının tanıtımını da kendisi yapıyor. Yani fotoğrafçı, modacı hatta editör kimliği yetmiyormuş gibi bir de modelliğe bürünüyor.

Türkiye'de yeni yeni konuşulan Rusya'da yakın takibe alınan bu tasarımcının favori rengi ise elbette ki siyah. Yanı sıra zümrüt yeşilini de çok seviyor. Ve elbette ki baş aksesuarlarını... Onu başında herhangi bir aksesuar olmadan görmek neredeyse imkânsız. El yapımı, sınırlı sayıda üretilen cluch çantalarıyla da görünümünü bütünlemeyi ihmal etmiyor. En önemli özelliği ise düz renk elbiseleri içindeki asil görünümü. Her koleksiyonu farklı bir temaya sahip. Sürekli farklı kombinasyonlar oluşturması aslında onun modanın bir kölesi olmadığının da bir göstergesi.

Sergeenko'nun tarzı tesettür giyime yeni bir soluk getirebilir

Ulyana Sergeenko'nun, dekoltesi olmayan, uzun kollu ve maksi boyda elbiseleri, etekleri, gömlekleri örtülü kadınlara da hitap ediyor. Aslında Sergeenko'nun zarif ve özgün stili tesettür giyime yeni bir soluk getirebilir. Bu alanda üretim yapan markalar ve tasarımcıların ondan ilham alması, şatafat içinde boğulan tesettür giyim sektörünü sadelik getirebilir.

Nedir bu Pinterest?



Facebook, Twitter, Foursquare, Frienfeed, Instagram gibi sosyal medya platformlarına bir yenisi daha eklendi. Büyük ilgi gören Pinterest, birkaç ay içinde 10 milyon kullanıcıya ulaştı. Peki bu yeni sosyal medya platformunun diğerlerinden farkı ne?Yeni sosyal medya platformu Pinterest ne demek? Pin (iğne) ve interest (ilgi) kelimelerinin birleşiminden oluşan Pinterest, fotoğraf ve video paylaşımına imkan veren bir sosyal medya platformu. Bu platformun temel mantığı ilan panosu gibi kullanılabilmesi. Tıpkı gerçek bir ilan panosunda olduğu gibi Pinterest'te ilgimizi çeken konuların duyurusunu yapabiliyoruz. Bu duyuruların farkı ise online platformda sayısız insanla paylaşılabilmesi ve en önemlisi de paylaşımın kaynağının kim olduğunun görülebilmesi.

Pinterest'in temel mantığı tıpkı diğer sosyal medya platformlarında olduğu gibi paylaşmaya dayanıyor. Pinterest'in farkı bu paylaşımların yazıdan çok görsel ağırlıkta olması. Kullanıcıları internette rastladıkları ilginç fotoğraf ve videoları paylaşıp diğer kullanıcılardan yorumlar alabiliyorlar.

Pinterest kavramları

Pinterest'te paylaşım yapmanın adı 'Pin'. Kullanıcılar internet tarayıcılarına Pin It adlı bir uygulamayı yükleyerek internette rastladıkları tüm fotoğraf ve videoları kolayca diğer kullanıcılarla paylaşabiliyorlar.

Bu paylaşımın yapıldığı yerin adı 'Board' (pano). Kullanıcılar bu panolarda paylaşmak istedikleri resim ve videoları farklı kategoriler altında toplayabiliyorlar. Kullanıcılar isterlerse paylaşım yaptıkları panolarda diğer kullanıcıların da katkı yapmasına izin verebiliyorlar. Örneğin evini dekore etmek isteyen bir Pinterest kullanıcısı ev dekorasyonu ile ilgili bir pano oluşturup katkı sağlamak isteyenlerin fikirlerini alabiliyor ve bu fikirleri tek bir yerde toplayabiliyor. Değişik yemek tarifleri, düğün organizasyonları veya alısveriş önerileri için de Pinterest kullanılabilir.

Pinterest kullanıcıları tıpkı Twitter ve Facebook'ta olduğu gibi diğer kullanıcıları takip edebiliyorlar. Böylece takip ettikleri kullanıcıların paylaştıkları tüm resim ve videoları görmek mümkün oluyor. Pinterest'te yapılan paylaşımların altına yorum yazmak da mümkün.

'Like' tuşu ile kullanıcılar Pinterest'te gördükleri ilginç içerikleri beğenebiliyor veya 'Pin'leyerek diğer kullanıcılarla paylaşabiliyor.

'Repin' özelliği ile Pinterest'te gördüğünüz ilginç paylaşımları siz de kendinize ait bir panoda paylaşabiliyorsunuz. Tıpkı Twitter'da Retweet yapmak gibi.

Nasıl üye olabilirsiniz?

Geliştirilme aşamasında olan Pinterest henüz doğrudan üyelik sistemine açık değil. Pinterest kullanabilmek için platformun ana sayfasından (www.pinterest.com) bir davetiye talep etmek gerekiyor. Davetiye için e-mail adresinin verilmesi yeterli. Pinterest yetkilileri birkaç gün içinde davetiyenizi gönderiyor.

Eğer birkaç gün beklemek istemiyorsanız tanıdığınız diğer Pinterest üyelerinden destek alabilirsiniz. Mevcut Pinterest üyeleri isteyenlere Facebook ve Twitter üzerinden sınırsız davetiye gönderebiliyor.

Üye olduktan sonra yapmanız gereken ilk şey internet tarayıcınıza 'Pin It' adlı uygulamayı yüklemek. Bunu yükledikten sonra internette beğendiğiniz video ve fotoğrafları diğer Pinterest kullanıcıları ile paylaşabiliyorsunuz.

Markaların da ilgisini çekti

Lemon.ly adlı şirketin yaptığı bir araştırma Pinterest hakkında ilginç istatistikler ortaya koyuyor. Bu istatiklere göre Pinterest'in hali hazırda 10,4 milyon kayıtlı kullanıcısı var. Yaklaşık 9 milyon kullanıcı Pinterest'e Facebook üzerinden ulaşıyor.

comScore'un yayınladığı bir istatistiğe göre Pinterest ocak ayında 11,7 milyon tekil kullanıcı tarafından ziyaret edilince ABD'de 10 milyon kullanıcı sınırını en hızlı geçen sosyal medya platformu ilan edildi.

Pinterest büyük markaların da dikkatini çekmiş durumda. Ürünlerinin pazarlamasını yapmak isteyen 100'den fazla marka Pinterest hesabı açmış. Özellikle moda, gıda, seyahat ve ev dekorasyonu gibi alanlarda faaliyet gösteren şirketler Pinterest'e büyük ilgi gösteriyor. Pinterest kullanıcılarının yüzde 97'sinin kadın olması bu markaların gösterdiği ilginin bir başka önemli sebebi.

< G D O = G M O >




"Domatesin markette yetiştiğini sanan çocuklara genleriyle oynanmış ürünlerin insanı ve doğayı nasıl uzun vadeli tahrip ettiğini hangi dille anlatabilirsiniz?" (Leyla İpekçi)


GDO'lu ürünleri yemezler diyosan : http://www.yemezler.org/





11 Şubat 2012 Cumartesi

Bizi kendimizin zalimi kılan ne?

Sizlere güven duygusuyla ilgili bir şeyler söylemek isterdim. İnsanın bu topraklarda işittiği şeylere, okuduğu haberlere, izlediği güncel olaylara bakarak bir başkasına sorgusuzca güvenebilmesi ne kadar zor değil mi?..


Dünyanın bugününde bu belki herkes için zor. Dünyanın nabzı düzensiz atıyor çoğu zaman. Kalbi sıkışıyor, beyni sarsılıyor... Dünyanın kalp atışlarında aritmi oluşmasının bir sebebi, kendi dönüş hızına yetişemez olması bence. Vaktin geçişini algılama maharetimiz arttıkça, daha hızlı dönüyor sanki dünya. Ve bize burada hazır bulunuşumuzun geçici olduğunu unutturuyor.
Yapışmış, çakılıp kalmışız sanıyoruz bu dünyaya. Biz de bir bakıma emanetiz halbuki burada. Unutuluyor.


Emanet aldığımız sözleri, fikirleri, aklı, bedeni, vakti, mülkü, toprağı nasıl taşıyabiliyoruz yıkıp imha etmeden, dökmeden, ihanet etmeden? Taşıyabiliyor muyuz, emin bir şekilde?

Bazen bana öyle geliyor ki, dünyaya ve başkalarına duyduğumuz güven azaldıkça, kendi sözlerimize, inandıklarımıza, düşüncelerimize verdiğimiz değer de azalıyor. Sadakati kurumuş sözlerde, tutulmamış sırlarda, taşlaşmış kalplerde bulabilmek mümkün değil. Çünkü sadakat, güvenin olmadığı yerde kendini yok eder kolayca. Kendi içine kapanır belki.


Medyanın dili bize daima dehşetin, vahşetin, zulmün, kötülüğün haberlerini veriyor. Dikkat çekebilmek, bir yerde bir şey oldu diyebilmek için, yani olay için ille dehşet algısı oluşturmak zorunda tüketicisinde. Sanırım tüketmekle çoğalttığımız ne varsa, insana zulmediyor. Ve işte bu dehşet dili giderek insanı güvensizliğin, belirsizliğin, çaresizliğin yalnız adalarına fırlatıyor ve orada unutuyor... Daima kötülük var artık dışarıda. Bilmediğimiz bir şeyler dönüyor. Futbol takımlarını cezalandıracak şike yasalarında, yardım kuruluşlarının hesaplarında, alışveriş marketlerinde, asayiş şubelerinde, telefonda, internette hep hırsızlar var. Şifre kırıcılar var...


Tabii gündelik hayatın dili de aynı dehşeti tüketiyor zihinaltımızda. Herkes her yandan haykırıyor birbirine: Devlet zorba. Darbeciler, cuntacılar sotalanmış, havayı koklamakla meşgul hep. Devleti yönetenler birbirine düşer. Bugün düşmezse yarın düşer. Yetmişli yıllarda da benzer siyasi atışmaları izlerdik ekran karşısında. Ahhh derdi büyüklerimiz ah!


Şimdi de böyle. MİT, PKK, KCK, TSK, Hükümet, Yargı... Dilimizde bunların çeşitli kombinasyonları, anlamlandırmaya çalışıyoruz başımızda çöreklenen ihaneti. Fitneyi. Her seferinde, farklı bir vechesini... Fakat itham ve iftiralarla, önyargılarla yerli yerine koyabileceğimizi sanıyoruz her şeyi.


Olmuyor. Silah tutanlar, kan dökenler, müzakere edenler, pazarlık yapanlar değişiyor sadece. Bizi o içeriden çürüten 'belirsizlik ilkesi' hepimizi tutsak etmiş. İstihbarat, emniyet, güvenlikçiler, siyasetçiler, askerler, bürokratlar karşılıklı büyük taaruzda on yıllardır. Doğruyu yanlıştan, hakkı batıldan ayırabilmenin denklemi çoktan silinmiş.


Kime isterseniz sorun, onlar durulsa, içeriyle bağlantılı dışardan müdahaleler peşimizi bırakmıyor, bırakmayacak. Böyle derler. Zaten de bırakmaz. Hepsi birbiriyle bağlantılıdır, iç içedir. Oda içinde odalar vardır daima. Burası, bu topraklar hep kaos çıkarıcıların nemalandığı verimli topraklar. Fitnenin, şüphenin, paranoyanın, güvensizliğin, çekişme ve çatışmanın yuvası. Bunlardan nemalanan herkes, tüm kriz yönetmenleri buradadır. Böyle diyecekler. Diyorlar zaten kuşaklardır. Koro halinde seslendirdiğimiz nakarat bu.


Velhasıl, bu topraklarda hiçbir zaman huzur içinde, güvende, barış dolu bir dünya kurmak mümkün olmadığı için, birbirimize duyduğumuz güveni inşa edecek parametreleri de oluşturamıyoruz. Güvensizlik, burada hepimize daha fazla gerekli güvenmekten. Şüphe ve suizan daha işlevsel kalp sezgisinden. Art niyet iyi niyetten, peşin hüküm ve önyargı yapıcı bir sorgulamadan çok daha kaçınılmaz. Çünkü gizli görüşmelerin bilinmeyen eller tarafından sızdırılması, aleni çatışmaların binbir parmaklı eller tarafından kamçılanması, gerçeklerin kurgu senaryolarla saptırılması, büyük dehşetleri azmettirenlerin her seferinde ihaleyi taşeronlara vermesi, yalan, dedikodu, gıybet... Tüm bunlar şeffaf görünümlü bulanık bir insan türü yaptı hepimizi.


Hiçbir şeyin olduğu gibi görünmemesi hepimizi kendimizin zalimi kılıyor. Art niyetin, dehşetin, zulmün tutsaklarıyız. Kalbimizde dikenler. Zihnimizde mekanik zelzeleler...


Güvenin bittiği her yerde güvenlikçiler bekliyor bu yüzden bu topraklarda. Ellerinde silahla.
Razı olmanın, gönülden bağlanmanın, vefanın, sadakatin dili hırçın bekleyişlerin ölçülü suskunluğunda unutulmuştur işitilmeye işitilmeye. İyi uykular.

(Leyla İpekçi)

Çocuğunuzu fişte unutmayın!


"Çocuğumu Fişte Unuttum!" kitabının yazarı Amerikalı Marie Winn'in televizyonla ilgili ilginç tespitleri var: Çocukları duyarsız hale getiriyor, ailede iletişimi yok ediyor, düşünmeyi imkânsız kılıyor. Anne babalar kendi rahatlarını düşünerek çocuklarını fişle uyuşturuyor."Bu kitap anne babaların hiç hoşuna gitmeyecek. Çünkü çocuklarını ekran karşısında uyuşturmak en çok onların işine geliyor. Yine de artık birilerinin gerçekleri söyleme zamanı geldi." diyor Marie Winn, 'Çocuğumu Fişte Unuttum!' isimli kitabında. Bu manidar ismi taşıyan kitap, çocuğunu televizyon ve internetten daha çok seven anne babalara sesleniyor.

Kitap aslında yeni değil. İlk kez 1977'de yayımlanmış. Ancak sonraki 25 yıl boyunca toplumda büyük değişimler olunca yazar yenileme ihtiyacı hissetmiş. Ufuk Yayınları'ndan çıkan kitap Türkçeye ilk kez İbrahim Kaplıkaya tarafından çevrildi. Eserde, saatlerce televizyon izlemenin oluşturduğu psikolojik durumlara, eğitici olduğu düşünülen programların çocuğa verdiği zarara, ekranın ses ve görüntü bombardımanının çocuğun algısını kilitleyip onu nasıl uyuşturduğuna, aile hayatına yaptığı tahribata ve bunu tamir etmenin yolları gibi meselelere değiniliyor. Ana tema, televizyon ve diğer medya aygıtlarının ortadan kaldırılması gerektiği değil. Televizyonun yıkıcı etkileri tartışılarak, anne babalara ve eğitimcilere kontrol altına alma konusunda tavsiyeler vermek.

Marie Winn; çocuklar, anne babalar ve uzmanlarla yapılan mülakatlar üzerine 60 yıllık deneyimini de ekleyerek derlemiş eserini. Tespiti şu: Televizyon, çocuklar için kesinlikle sınırlandırılmalı. Çünkü onları hayata ve insanlara karşı duyarsız hale getiriyor, ailede iletişimi yok ediyor, insanların düşünmesini, okumasını ve kendilerini geliştirmelerini neredeyse imkânsız hale getiriyor. Kitapta Amerikan Pediatri Akademisi'nin ilginç tespitine de yer verilmiş: İki yaşından küçük çocukların televizyon izlememesi gerektiği basit bir tavsiye değil, bu nörolojik ve psikolojik olarak gerekli.

Öyleyse televizyon bunca araştırmalar sonucunda gerekli olmadığı, çoğu kez de istenmediği halde neden bu kadar fazla yer işgal eder hayatımızda? Bu soruya verilen cevap net: Anne babalar kendi rahatlarını düşünerek çocuklarını fişle uyuşturuyor.

Ekrandan neden uzaklaşılmıyor?

İnsanların kendilerini ekrandan uzaklaştıramama sebebi kişide hipnoz etkisi oluşturması. Ancak bu doğrudan olmuyor. Çocuk televizyon karşısında çok zaman geçirdiği için yaşayamadığı deneyimler dolaylı olarak onu etkiliyor. Mesela onun televizyon izlediği süre içinde söyleyemediği onlarca sözcüğü, soramadığı soruları, yapılmayan sohbetleri hesaba katmak gerekiyor.

Sosyolog Urie Bronfenbrenner, televizyonun dramatik yönünü şu ifadelerle anlatıyor: "Eski sihirbazlar gibi televizyon da büyü yapıyor. Konuşma ve eylemi durdurup canlıları sessiz heykellere dönüştürüyor. Televizyonu açmak, çocukları insana dönüştüren süreci kapatmaktır.

En çok beş yaş altı çocuklar izliyor

Beş yaş altı çocuklar, televizyonun en yoğun kullanıcıları arasında yer alıyor. Nielsen Raporu'na göre, 2-5 yaş grubundaki çocuklar haftanın 22 saatini ekran karşısında geçiriyor. 6-11 yaş grubunda bu süre 18'e düşüyor. 1982'de dokuz yaşındaki çocukların yüzde 39'u günde 3 ila 5 saat televizyon izlerken bu oran 1999'da yüzde 47'ye yükselmiş.

Televizyon sözel becerilerin gelişimini engelliyor

Çocukların, sosyalleşmesi için temel iletişim becerilerini (okuma, yazma, kendini rahat ifade etme) kazanmaları gerekir. Televizyon, sözel becerileri geliştirmez, zira çocuğun sözel katılımını gerektirmez. Çocuk pasif alıcıdır.

Televizyon, çocukların yeteneklerini test etmesini ve yaşam faaliyetlerine katılımını sınırlıyor.
Çocukların hayal dünyası ihtiyacı, televizyonda sunulan yetişkin yapımlarından çok, kendi uydurup inandıklarıyla karşılanmalı.
Evde televizyon varsa bunlara dikkat!
Televizyon izleme süresinde kontrol ele alınmalı.
Katı kurallar konulmalı.
Yemeklerde ve yatmadan önce izlenmemeli.
Tek başına asla televizyon izlemek yok.
Düzenli olarak izlenen programların sayısı azaltılmalı ya da düzenli izleme hiç olmamalı.
Günde en fazla bir saat izlenmeli.
Evde sadece bir televizyon olmalı.
Çocukların odasında bulunmamalı.

5 Şubat 2012 Pazar

Bana Seni gerek Seni!

Bana Seni Gerek Seni (Yunus Emre) - Aslı Güngör




Bana Seni Gerek Seni

Aşkın aldı benden beni,
Bana seni gerek seni;
Ben yanarım dünü, günü,
Bana seni gerek seni,..

Aşkın, âşıklar öldürür.
Aşk denizine daldırır
Tecelli ile doldurur
Bana seni gerek seni.

Sofilere sohbet gerek
Ahilere ahret gerek
Mecnunlara Leylâ gerek
Bana seni, gerek seni.

Yunus durur benim adım
Gün geçtikçe artar odum
İki cihanda maksudum
Bana seni gerek seni...

Yunus Emre


____________________________________________________________



____________________________________________________________

'Nedir kıymeti insanın, adresi yoksa?' (Mahmut Derviş)

27 Ocak 2012 Cuma

uzuuun ince bir yol!

Siyah (Esved) - Neyse

Ne olduysa için- için ve neler de olmadıysa,
Hiçbir zaman demedimdi bir hiç için...




Yürürüm - Zeynep Alasya


İstanbul'da - Zeynep Alasya


_________________________________________________________________________________

Alıntı #1

Sözü anlamak her âdeme nasib olmaz! Çünkü anlamak masraflı iştir; emek ister, gayret ister, samimiyet ister. Yanlış anlamak kolaydır oysa. Biraz kötü niyet, biraz da yetersizlik kâfidir yanlış anlamak için!

dücane cündioğlu.

_________________________________________________________________________________

Alıntı #2

Bazen kendimi mozambik kırsalında,elimde bavulumla otobüs beklerken buluyorum...

veeee....

korkarım ki, burası güzergâh bile değil!!!!

13 Aralık 2011 Salı

Yeni Albümü 'Neveser' ve Hayatından kesitlerle...



1-Aslıhan Erkişi Canandan Uzak
2-Aslıhan Erkişi Yıllardır Bekliyorum
3-Aslıhan Erkişi Gül Dalında Öten Bülbülün Olsam
4-Aslıhan Erkişi Neden Bilmem Bu İptila
5-Aslıhan Erkişi Ruhumda Neş’e Hayale Daldım
6-Aslıhan Erkişi Kuş Olup Uçsam
7-Aslıhan Erkişi Gül Olsam Ya Sümbül Olsam
8-Aslıhan Erkişi Hüsranla Gönül Hep İnler
9-Aslıhan Erkişi Bir Emele Bin Ah Çeksem
10-Aslıhan Erkişi Sevdikçe Seni







A S L I H A N E R K İ Ş İ

Minik Dualar ve Ninni albümlerinden tanıdığımız Aslıhan Erkişi, ilk solo albümü ile karşımızda. Albümünde en önemli kadın bestekârlarımız arasında gösterilen Neveser Kökdeş'in şarkılarını seslendiren Erkişi, onun hayat hikâyesinin kendisini çok etkilediğini söylüyor. Müzik kariyerini eşi Ertuğrul Erkişi'ye borçlu olduğunu anlatan sanatçı, "O beni desteklemeseydi şu an karşınızda olamazdım." diyor.

***

Müzik hayatınız nasıl başladı?


Lise yıllarında başladı. İlk olarak Gemlik'teki koroya katıldım. Halamın teşviki ile Bursa Büyükşehir Belediyesi Korosu'nda klasik kemençe ve ses eğitimi aldım. Burada bir çocuk korosu yönettim. Ama profesyonel anlamda müzikle ilgilenmem Ertuğrul Bey ile tanışmam sayesinde oldu. Ertuğrul Bey, nişanlıyken benim üniversite sınavlarına girmemi ve konservatuvar eğitimi almamı istedi. Onun ısrarı üzerine üniversite sınavlarına girdim. İTÜ Devlet Konservatuvarı Ses Eğitimi bölümünü kazandım. Bir yandan eğitimimi devam ettirirken bir yandan da eşimle farklı projeler yaptık.

Kendi albümünüz için neden bu kadar beklediniz?

Daha önce bebekler için bir albüm yapmıştım ama o ciddi bir albüm değildi. Bugüne kadar kendimi hazır hissetmedim. Ayrıca hem eğitimime devam edip farklı projelerde çalışırken bir yandan da çocuklarımla ilgilendim. Açıkçası fırsat da olmadı. Çünkü böyle bir albüm yapmak için çok ciddi bir mesai harcamak gerekiyordu. Akustik müzikten Metin Gım bana Neveser Kökdeş şarkılarından bir albüm yapmamı teklif edince, ilk önce kendime güvenemedim. Onun şarkılarını söylemeyi çok seviyordum ama yine de kararsızdım. Eşim de bu konuda beni destekleyince artık bu albümü yapmalıyım dedim.

Peki farklı şarkılar söylemek yerine neden sadece Neveser Kökdeş'in şarkılarını seslendirdiniz?

Ben solo albümümün hep bir proje albümü olmasını istedim. Özellikle de kadın bir bestekâr olmasını arzuluyordum. Neveser Kökdeş'in yaptığı müzikler ve hayat hikâyesi beni çok etkiledi. Osmanlı'nın son dönemi ve Cumhuriyet'in ilk yıllarında yaşamış bir kadına göre onun şarkıları çok günceldi. Dinlediğiniz zaman onun eserlerinde kendinizden de bir şeyler buluyorsunuz. Kendimi ona çok yakın hissettim ve onun şarkılarında kendimi buldum. Bu albüm özellikle üniversitelerde sergilenmesi gereken bir proje. Neveser Hanım ideal bir kadın portresi. Osmanlı'nın son dönemi Cumhuriyet'in ilk yıllarında eserler vermiş biri. O zamanları anlamak için iyi bir karakter. Müziği ve hayatı sergilenirse gençler bir sanatçıyı ve bir dönemi tanımış olur.

Neveser Kökdeş'in en çok hangi yönleri sizi etkiledi?

Neveser Kökdeş, zamanına göre çok iyi bir eğitim almış. Varlıklı bir ailenin kızıymış ve 16 yaşında topçu subayı Mehmet Ali Üsküdarlı ile evlenmiş. Ancak, bu evlilik çok kısa sürmüş, henüz ikinci yılında eşi Çanakkale Savaşı'nda şehit düşmüş. Bir yaşındaki oğlu Adnan ile yaşamış ve hiç evlenmemiş. Eşinin şehit olması ile ekonomik sıkıntılara girmiş, bu sıkıntı yüzünden içine kapanmış ve sinir hastası olmuş. 35 yaşlarında geçirdiği yüz felci nedeniyle yüzünün sağ tarafını kullanamaz olması da onu büsbütün üzmüş. Bunca acılar yaşamasına rağmen hiçbir şeyden taviz vermemiş ve önemli eserler vermiş. Onun hayatını bilip de şarkılarını seslendirmek çok anlamlı.

Yıllardır sanat müziği artık bitti deniliyor. Sizin yorumunuz nedir?

Piyasa tarzı denilen ve çok söylenen eserleri çok fazla tercih etmiyoruz. Aslında bu eserleri doğru bir altyapı ve yorumla sunduğunuzda insanlar beğeniyorlar. Bir lise öğrencisi albümün ilk çıktığı gün İstiklal Caddesi'nde şarkılarımdan birini duymuş. Twitter'dan beni buldu. "Normalde sanat müziğini sevmem ama sizin şarkılarınızı çok sevdim ve albümünüzü aldım." diye yazmış. Bu beni çok mutlu etti. Bu kadar ilgi göreceğini tahmin etmiyordum. Sanat müziği artık bitti söylemlerine o kadar alışmıştık ki neredeyse buna biz bile inanmıştık. İyi müziğin her zaman alıcısı vardır. Şarkıları bu zamana göre yorumladığınızda gençler ilgi gösteriyor.

Beklentim ve şöhret kaygım yok

Sanat müziğine olan ilgide pop müziğin tükenmişliğinin etkisi var mı?

Bazı popçular da sanat müziği söylemeye başladı. Artık kendi müziklerinin tükendiğini mi hissettiler bilmiyorum. Ama bu durum bu müziğin kalitesini gösterir. Sonuçta bir medeniyetin aksi. Bir de bu müzik geçmişte düzgün taşınmadı. Son zamanlarda başarılı çalışmalar yapılmaya başlandı. Sanat müziği bizimdir ve hep bizimle olacaktır.

Eşiniz Ertuğrul Erkişi beğenilen bir sanatçı. Onunla evli olmak size neler kattı?

Ertuğrul Bey profesyonel olarak müzik temellerimi atmama vesile olan kişidir. Üniversiteye gitmemi ve konservatuvar eğitimi almamı desteklemeseydi şu an karşınızda olmazdım. Konservatuvarda görev yapıyor olmayacaktım. İkimizin de müzisyen ve ses sanatçısı olması ikimiz için de büyük şans. Ertuğrul Bey çok uyumludur. Ama çok ince eleyip sık dokur. Bu yüzden geç saatlere kadar çalışırız. Müzik, evde her zaman var. Öyle bir noktaya geldik ki bundan böyle ayakaltı şeyler yapamayız.

Gelecek adına hedefleriniz neler?

Açıkçası benim bir hedefim yok. Türk müziğini ve şarkı söylemeyi çok seviyorum. Bu albümü de kendim için ve kendimi bulduğum için yaptım. Hiçbir beklentim ve şöhret kaygım yok. Özel hayatımla gündemde olmayı hiçbir zaman istemem, ailem benim özelimdir. İnsanların eserlerimi konuşmaları beni daha çok mutlu eder. Türküleri çok seviyorum. İleride sanat müziği formunda bir türkü albümü yapmak isterim.

Ertuğrul Erkişi, Aslıhan Erkişi'yi anlattı

Aslıhan Hanım karakter ve yapı olarak çok özel bir insan. Çok büyük bir birikimi ve potansiyeli var. Yaptığım bestelerin ilk dinleyicisi ve ilk eleştirmeni. Evdeki istişare makamım ve destekçim